Nokkur minnisatriði um bálfarir

  • Einstaklingur sem vill gefa út yfirlýsingu um að útför hans verði bálför getur snúið sér til útfararstofu eða skrifstofu kirkjugarða og fengið þar sérstakt eyðublað til þess að fylla út. Tilskilinna leyfa er þá aflað og óskin skráð hjá Bálstofunni.
  • Aðstandendur velja milli jarðarfarar og bálfarar ef ekki liggur fyrir ósk hins látna.
  • Bálför er í öllum atriðum eins og venjuleg útför nema að því leyti að kista er ekki borin til grafar. Kistulagning og útfararathöfn í kirkju eru með venjubundnum hætti.
  • Eftir bálför ákveða aðstandendur hvenær duftker er sett í jörð í samráði við útfararstofu, en það skal þó jarðað innan árs.
  • Stærð hvers leiðis í duftreit á jafnan að vera um hálfur fermetri og í reglugerð hvers kirkjugarðs eru fyrirmæli um stærð minnisvarða í duftreitum.
  • Dánarvottorð, staðfesting á að tilkynning um látið hafi borist sýslumanni og vottorð frá lögreglustjóra um að engir meinbugir séu á fyrirætlun um bálför, þurfa að vera til staðar. Útfararstofur aðstoða við útvegun tilskilinna vottorða.
  • Oft er prestur kvaddur til þegar duftker er jarðsett og flytur hann þá bæn og blessunarorð við gröfina.
Til baka bálfarir